Ναι ~ Μαργαρίτα Καραπάνου

Το διάβασα κυριολεκτικά απνευστί. Ήταν καθυλωτικό. Στην αρχή, μπορώ να πω πως με σόκαρε. Οι φαντασιώσεις και όλη αυτή η μανία, ειδικά στις πρώτες σελίδες, ίσως κάνουν πολλούς να πουν "όχι" σε αυτό το βιβλίο και είναι λογικό, γιατί οι περιγραφές είναι πολύ άμεσες, σουρεαλιστικές και βλάσφυμες... στο μεταίχμιο της αρρώστιας και την ανωμαλίας. Είναι δύσκολο να διαβάζεις για ψυχικές αρρώστιες...

Παρόλα αυτά, το κείμενο της Καραπάνου είναι σαν ένα ταξίδι με τρενάκι λούνα παρκ (το τρενάκι του τρόμου πιο πολύ), που βυθίζεται και ξαναβυθίζεται στο σκοτάδι, στην άβυσσο, στο θάνατο. Στο τέλος, όμως, φτάνει στον προορισμό του, στη λύτρωση. Η συγγραφέας μας προτρέπει να λέμε "ναι" στη ζωή και "όχι" στην αρρώστια. Αν αντέξεις την αρχή, το τέλος θα σε αποζημιώσει.