Γυναίκες Θάλασσες ~ Σίσσυ Θεοφανοπούλου

Πολύ όμορφο, χαλαρό μυθιστόρημα. Θυμίζει σειρά στην τηλεόραση, ίσως σαπουνόπερα, με συνεχείς ανατροπές και καλοστημένα γεγονότα. Το κείμενο έχει πολύ ενδιαφέρον, η ιστορία τραβάει την προσοχή λόγω των περιπλεγμένων καταστάσεων και του μοιραίου δεσίματος που έχουν οι χαρακτήρες μεταξύ τους. Ο τρόπος που είναι γραμμένος είναι πολύ γλυκός και πολλές φράσεις μου άρεσαν εξαιρετικά. Είναι μια ωραία προσεγμένη δουλειά που στερείται, εντούτοις κάποιου βαθύτερου νοήματος (αλλά λογικά δεν ήταν αυτός ο σκοπός της συγγραφέως). Παράλληλα, αδυνατώ να καταλάβω γιατί χρησιμοποιούνται τόσες προοικονομίες και γιατί η συγγραφέας επιμένει να προετοιμάζει τον αναγνώστη πριν από κάθε ανατροπή στην υπόθεση. Προσωπικά δε θεωρώ πως αυξάνεται με αυτόν τον τρόπο η αγωνία, αλλά, αντίθετα, το κείμενο γίνεται κάπως προβλέψιμο. Τέλος, πιστεύω πως επικρατεί στο κείμενο μια υπερανάλυση και επανάληψη σε ευνόητα. Ίσως αυτό συμβαίνει για να πειστεί ο αναγνώστης για την αληθοφάνεια των γεγονότων, που είναι έτσι κι αλλιώς παρατραβηγμένα. Τα κύρια μειονεκτήματα του μυθιστορήματος είναι η υπερβολή, η πολυλογία και η προβλεψιμότητα.
Υ.Γ. Το τέλος  συγκινητικό, όμως υπερβολικά ευτυχές, ασύμβατο με την πραγματική ζωή. Όπως και περίμενα, ένα γλυκό και τρυφερό, αλλά μη ρεαλιστικό, μυθιστόρημα έκλεισε γλυκά, τρυφερά, αλλά μη ρεαλιστικά.